seksuologia kliniczna

certyfikowany kurs wprowadzający do seksuologii klinicznej z uwzględnieniem komunikacji z pacjentem

realizowany w ramach UO Uniwersytetu Warszawskiego, odbywający się na kampusie Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

od podstaw seksuologii klinicznej i teorii komunikacji do seksuologicznych studiów przypadków

z nastawieniem na praktykę kliniczną

w 100% wolny od podejścia psychodynamicznego

Opis kursu

Celem kursu jest zapoznanie z podstawami seksuologii klinicznej (w tym z zaburzeniami wpłytającymi na zaburzenia seksualne) oraz komunikacji medycznej w kontekście prowadzenia rozmów z pacjentami seksuologicznymi.

Prowadzenie rozmów z pacjentami, którzy doświadczają różnego rodzaju trudności związanych z życiem seksualnym nie jest prostym zadaniem. Wiele z pojawiających się trudności można zaklasyfikować jako błędy komunikacyjne związane ze wstydem (klinicysty oraz pacjentów) przed prowadzeniem rzetelnego wywiadu seksuologicznego.

Podczas kursu Słuchacze zostaną zapoznani zarówno z podstawami seksuologii klinicznej, jak i komunikacji medycznej. Wśród poruszanych zagadnień seksuologicznych znajdą się zaburzenia seksualne (trudności z osiągnięciem lub utrzymaniem erekcji, zaburzenia orgazmu, etc.), parafilie i zaburzenia parafiliczne. Część związana z komunikacją medyczną będzie obejmowała zagadnienia technik komunikacyjnych ułatwiających rozmowę z pacjentem oraz ze specyfiką pracy z pacjentem z trudnościami seksuologicznymi.

  1. Wprowadzenie do komunikacji medycznej – jakie korzyści przynosi dobre komunikowanie się. Co oznacza „dobra komunikacja” z pacjentem?
  2. Omówienie technik komunikacyjnych stosowanych w komunikacji medycznej.
  3. Ćwiczenie wybranych technik komunikacyjnych w grupie.
  4. Charakterystyka zaburzeń i dysfunkcji seksualnych – brak lub utrata potrzeb seksualnych, awersja seksualna, brak reakcji genitalnej, zaburzenia orgazmu, wytrysk przedwczesny, pochwica, nadmierny popęd seksualny.
  5. Charakterystyka parafilii niepatologicznych.
  6. Charakterystyka orientacji seksualnej, w tym orientacji seksualnej egodystonicznej (również o tym dlaczego została usunięta). Charakterystyka tożsamości płciowej i seksualnej.
  7. Prowadzenie rozmowy z pacjentem seksuologicznym w praktyce I.
  8. Prowadzenie rozmowy z pacjentem seksuologicznym w praktyce II.

Materiały dydaktyczne

Zajęcia 1.

Błażejewska, A., Stusiński, J., Nowakowski, A., Lew-Starowicz, Z. (2014) Klasyfikacja DSM-5 dla seksuologa. Przegląd Seksuologiczny, 38, 3-15.

Dostęp (PDF)

Oronowicz-Jaśkowiak, W. (2016). Kryteria diagnostyczne zaburzeń parafilicznych. W: P. Szczepańczyk, P. Winczewski, H. Wiśniewski, M. Rajewska (red.), Cierpienie i o nim interdyscyplinarnie (s. 99-115). Siedlce: Wydawnictwo UNITAS.

Dostęp (PDF)

Stangierska, I., & Horst-Sikorska, W. (2007). Ogólne zasady komunikacji między pacjentem i lekarzem. Forum Medycyny Rodzinnej, 1, 1, 58-68.

Dostęp (PDF)

Zajęcia 2.

Ciniewicz, G, Migas, M., Grabski, B. (2012). Wprowadzenie do psychologii LGB (s. 162-165, 168-170, 309-332). Wrocław: Wydawnictwo Continuo.

Lew-Starowicz, Z. Skrzypulec, V. (red.) Podstawy seksuologii, Warszawa 2010, rozdz. 5 Zaburzenia seksualne, s. 181-200.

Skierkowska, M. (2014). Edukacyjne programy profilaktyki wykorzystania seksualnego dzieci. Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka, 13(1), 142-155.

Dostęp (PDF)

Oronowicz-Jaśkowiak, W., Lew-Starowicz, M. (2019). Rekomendacje Światowej Organizacji Zdrowia dotyczące zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz praw seksualnych adolescentów. Przegląd Seksuologiczny, 2(54), 21-26.

Dostęp (PDF)

Polskie Towarzystwo Seksuologiczne (2019). Stanowisko Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego w sprawie związków i rodzicielstwa osób homoseksualnych i biseksualnych. Dostęp z www.pts-seksuologia.pl.

Dostęp (www)

Miejsce prowadzenie zajęć

Budynek kampusu Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego przy ul. Żwirki i Wigury 81.

Sala 87 na pierwszym piętrze.

W przypadku zmiany miejsca lub terminu prowadzenia zajęć zostaną Państwo poinformowani poprzez e-mail.

Ogłoszenia dydaktyczne